Εκδήλωση μνήμης στο μακαριστό

Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιάκωβο Α΄

του Γρηγόρη Παπαπάντου*

Στις 28 Φεβρουαρίου, στην Αίθουσα Κατηχήσεως του Ναού μας, πραγματοποιήθηκε μία εκδήλωση αφιερωμένη στο μακαριστό Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιάκωβο τον Α΄.

Προλογίζοντας ο π. Αθανάσιος είπε μεταξύ άλλων τα εξής: “Με την Ομάδα Εργασίας της Βραδινής Συντροφιάς Νέων αποφασίσαμε αυτή μας την πρώτη εκδήλωση για το νέο έτος. Με την ευχή του Σεβασμ. Μητροπολίτου μας, επιλέξαμε τον Ιανουάριο. Ο Ιανουάριος δεν ήταν τυχαίος μήνας για τον αείμνηστο Μητροπολίτη Ιάκωβο τον Α΄. Τον Ιανουάριο του 1878 γεννήθηκε, τον Ιανουάριο του 1911 εξελέγη Μητροπολίτης Δυρραχίου και τον Ιανουάριο του 1925 εξελέγη Μητροπολίτης Μυτιλήνης.

Στη συνέχεια, δόθηκε ο λόγος στον ομιλητή κ. Γεώργιο Σωτηρίου, Ιεροκήρυκα της Μητροπόλεώς μας. Ο κ. Σωτηρίου, υπηρέτησε κοντά στον αείμνηστο Γέροντα συνεργαζόμενος μαζί του και προσφέροντας τις υπηρεσίες του στην τοπική μας Εκκλησία. Ξεκίνησε να ξετυλίγει μπροστά μας όλο το έργο του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιακώβου του Α΄ του από Δυρραχίου. Μας μίλησε για την παιδική του ηλικία και τη μόρφωση που δέχτηκε, για τη σπουδαία σταδιοδρομία του στη Σμύρνη, για το εθνικό και εκκλησιαστικό του έργο ως Μητροπολίτης Δυρραχίου και ως Πατριαρχικός Έξαρχος Κορυτσάς, καταλήγοντας σε προσωπικές μαρτυρίες και εμπειρίες του για το πρόσωπο του μακαριστού Ιεράρχη. Χαρακτηριστικά του, είπε, ήταν τα παρακάτω:

- Ήταν πράος, δεν γνώριζε θυμό και οργή. Μια φορά μονάχα τον είδε λίγο θυμωμένο με τον κλητήρα των μητροπολιτικών γραφείων, γιατί δεν άναψε την ξυλόσομπα μια παγερή ημέρα, αναγκάζοντάς τον να διακόψει τη συνεδρίαση.

- Ήταν ταπεινός, παρά τις δόξες, τις επιτυχίες και τα παράσημά του ήταν απλός. Χάριζε τα καινούργια του ράσα και φορούσε τριμμένα.

- Είχε το μεγάλο προσόν της επιλογής άξιων συνεργατών, που αγαπούσαν πραγματικά τη δουλειά τους.

- Χαρακτηριζόταν από απέραντη αγάπη ιδίως προς τα μικρά παιδιά. Κρατούσε συντροφιά στα 1000 ορφανά παιδιά του πολέμου στην Παιδούπολη που ο ίδιος είχε ιδρύσει στο νησί μας, παρά τις ογκώδεις ασχολίες του. Πρόσφερε σ’ εκείνα τροφή και ιατρική περίθαλψη!

- Η ακτημοσύνη και αφιλοχρηματία του ενέπνεε εμπιστοσύνη στις πλούσιες οικογένειες, που τον ενίσχυαν οικονομικά για την επιτέλεση ιερών σκοπών. Σαν το μεγάλο ψαρά έριχνε με μαστοριά τα δίχτυα του για να πιάσει το λαβράκι κι έτσι κατάφερνε με αγάπη να αποσπά χρήματα από πλουσίους. Στα τελευταία του χρόνια αναγκάστηκε να πουλήσει έναν επιστήθιο σταυρό, προσωπικό του κειμήλιο, μεγάλης αξίας για να βοηθήσει μια φτωχή οικογένεια.

- Ήταν πιστός στην παράδοση. Δεν παρέλειπε τίποτε από τις Ακολουθίες, ούτε τις παρακολουθούσε ποτέ καθιστός, ούτε καν τη Μεγάλη Παρασκευή! Παρόλου που ήταν κατάκοπος στεκόταν όρθιος στον επισκοπικό του θρόνο του μέχρι την έξοδο του Επιταφίου. Το πρωί μάλιστα του Μεγάλου Σαββάτου ήθελε ο ίδιος να διαβάζει τα τεράστια αναγνώσματα.

- Ήξερε πως να μιλήσει στους συνανθρώπους του και να φέρετε σε κάθε περίπτωση ανάλογα.

- Επισκεπτόταν και συμπαραστεκόταν στους αρρώστους και στους απόρους.

- Τέλος, ήταν φιλόξενος και γνώριζε και επιτελούσε με λεπτομέρεια τα επισκοπικά του καθήκοντα.

Κλείνοντας ο ομιλητής ανέφερε διάφορα περιστατικά που βεβαιώνουν ότι η ψυχή του εκλιπόντος είναι πάντα μαζί μας. Λίγο μετά την κοίμησή του, εμφανίστηκε στον ύπνο του διαδόχου του Μητροπολίτη Ιακώβου Β΄, λέγοντάς του να μη ψάχνει τη ποιμαντορική του ράβδο, γιατί την είχε δωρήσει στο συμμαθητή του Μητροπολίτη Αλεξανδροπόλεως Ιωακείμ! Επίσης, σ’ άλλο ενύπνιο τον παρότρυνε να μη διστάσει και να κτίσει το Δαμάνδριο Γηροκομείο Πολιχνίτου επάνω στα παλαιά γερά θεμέλια.

Τέλος, πήρε το λόγο ο Σεβασμ. Μητροπολίτης μας π. Ιακωβος Γ΄, ο οποίος μεταξύ άλλων είπε: «Ο μακαριστός προκάτοχό μου πλούτισε τη Λέσβο με νοσοκομείο, σανατόριο, άσυλο ανιάτων παιδιών, ορφανοτροφεία, γηροκομεία και παιδικούς σταθμούς. Επιθυμία μου, είπε, είναι να διοργανωθεί ένα επιστημονικό συνέδριο για τον εκλειπόντα Ιεράρχη, γιατί η προσωπικότητα και το έργο του διδάσκει εμάς τους νεώτερους. Αξέχαστη θα μείνει σε μένα και σε όσους τον γνωρίσαμε, η ματιά του που καθήλωνε και ηλέκτριζε, καθώς και η μελωδικότατη φωνή του. Δυστυχώς, γεγονός είναι πως δέχθηκε πυρά και διωγμούς.»

Η όλη εκδήλωσε έκλεισε με τρισάγιο στη μνήμη του αείμνηστου Μητροπολίτη.

----------------

* Ο Γ. Παπαπάντου είναι γεωπόνος & μέλος της Βραδινής Συντροφιάς Νέων

◄