NAIAS: Εφαρμογές & Πιλοτικές Μονάδες Δράσης

Εφαρμογή πιλοτικής μονάδας διαχείρισης υγρών αποβλήτων ελαιουργικής επιχείρησης "Θεόδωρου Γιαννάκα", (Αφάλωνας, Δήμος Μυτιλήνης, Λέσβος)

Το παραπάνω φυγοκεντρικό (τριφασικό) ελαιουργείο μπορεί να επεξεργαστεί (μέγιστη παραγωγή) 2000 τόνους ελαιοκάρπου ανά ελαιοκομική περίοδο. Διαφορετικά εκτιμάται ότι θα έχει παροχή υγρών αποβλήτων (σε μέγιστες παραγωγές ελαιοκάρπου) περίπου 2660 m³/έτος (για 90 ημέρες λειτουργίας ετησίως).

Περιγραφή Συστήματος Διαχείρισης Υγρών Αποβλήτων Ελαιουργείου:

Για το ελαιουργείο επιλέχτηκε η τεχνική της κλασματοποίησης των υγρών αποβλήτων του ελαιουργείου (ΥΑΕ) ακολουθούμενη από ένα σύστημα υπεδάφειας διάθεσης. Παράλληλα θα εγκατασταθεί ένα σύστημα ανακύκλωσης των απόνερων του ντεκάντερ, με το οποίο θα μειώνεται η χρήση νερού του δικτύου, ενώ παράλληλα θα παράγονται λιγότερα υγρά απόβλητα. Συγκεκριμένα, τα βασικά τμήματα του συστήματος διαχείρισης είναι:

Ανακύκλωση των απόνερων του ντεκάντερ εντός του ελαιουργείου, επιστροφή τους στο ίδιο ντεκάντερ και χρήση τους κατά την τροφοδοσία του ντεκάντερ με ελαιοζύμη.
Ο αρχικός διαχωρισμός των αποβλήτων σε 3 κλάσματα (φάσεις) με φυσική καθίζηση. Για το σκοπό αυτόν κατασκευάζεται τσιμεντένια Δεξαμενή Διαχωρισμού Φάσεων (ΔΔΦ) υδραυλικού χρόνου παραμονής πέντε (5) ημερών.
Διάθεση του μεσαίου (ελαφρού) υγρού κλάσματος σε πεδίο υπεδάφειας διάθεσης σε απόσταση περίπου 50 μέτρων από την Δεξαμενή Διαχωρισμού Φάσεων (ΔΔΦ).
Περιοδική απομάκρυνση της καθιζάνουσας λάσπης και ταφή της σε βαθείς (αναερόβιους) λάκκους κοντά στο πεδίο υπεδάφειας διάθεσης.
Περιοδική απομάκρυνση των επιπλέοντων λιπών/ ελαίων, επιστροφή στο ελαιουργείο για την παραγωγή βιομηχανικού λαδιού.
Απομάκρυνση της λάσπης από τους λάκκους και διάθεσή της σε αγρούς μία φορά ανά έτος.

Τεχνικές λεπτομέρειες του Συστήματος Διαχείρισης Θ. Γιαννάκα:

Το σύστημα διαχείρισης της ελαιουργικής επιχείρησης του κ. Γιαννάκα θα περιλαμβάνει ένα σύστημα, το οποίο θα επιτυγχάνει μείωση των παραγόμενων υγρών αποβλήτων κατά 50% χάρη στην ανακύκλωση των απόνερων του ντεκάντερ. Συγκεκριμένα τα απόνερα του ντεκάντερ θα επιστρέφουν στο τελευταίο για την αραίωση της ελαιοζύμης, αντικαθιστώντας το νερό του δικτύου. Έτσι εξοικονομείται νερό του δικτύου, ενώ ταυτόχρονα παράγονται λιγότερα υγρά απόβλητα.

Το σύστημα ανακύκλωσης αποτελείται, σε γενικές γραμμές, από μια ανοξείδωτη δεξαμενή με τρία χωρίσματα, στην οποία συλλέγονται τα απόνερα του ντεκάντερ και από μια αντλία μεταφοράς των απόνερων στο ντεκάντερ.

Το σύστημα ανακύκλωσης των απόνερων του ντεκάντερ ήδη σήμερα εφαρμόζεται από το ιδιωτικό ελαιουργείο του κ. Κοκκινοφόρου Βασίλη στην Μόρια Λέσβου. Έτσι η εκτίμηση της μείωσης του συνόλου των υγρών αποβλήτων κατά 50% προκύπτει από τις πληροφορίες που έχει δώσει ο προηγούμενος ελαιουργός.

Το συνολικό Σύστημα Διαχείρισης των υγρών αποβλήτων του κ. Γιαννάκα, σχεδιάστηκε και διαστασιολογήθηκε με την προϋπόθεση εφαρμογής του παραπάνω συστήματος ανακύκλωσης των απόνερων του ντεκάντερ. Έτσι οι διαστάσεις της Δεξαμενής Διαχωρισμού Φάσεων (ΔΔΦ), η έκταση του Πεδίου Υπεδάφειας Διάθεσης (ΠΕΥΔ) και των λάκκων ταφής της λάσπης προέκυψαν για παροχή υγρών αποβλήτων (σε μέγιστες παραγωγές ελαιοκάρπου) περίπου 1330 m³/έτος (για 90 ημέρες λειτουργίας ετησίως) και όχι 2660 m³/έτος που αρχικά προβλέπονταν.

Η τσιμεντένια Δεξαμενή Διαχωρισμού Φάσεων (ΔΔΦ) θα έχει συνολικό συνολικό όγκο 207 m³. Θα αποτελείται από 4 διαμερίσματα (baffled reactor type), ενώ ο πυθμένας της θα έχει κλίση 2%. Έχει προβλεφθεί να κατακρατούνται η λάσπη και τα λίπη/ έλαια, τα οποία θα απομακρύνονται περιοδικά (2-3 φορές ανά ελαιοκομική περίοδο) μέσω αντλίας.

Το πεδίο υπεδάφειας διάθεσης θα έχει ωφέλιμη επιφάνεια 457 m². Με συνολικό βάθος 1m και ξεκινώντας από τον πυθμένα και ανεβαίνοντας προς την επιφάνεια θα τοποθετηθούν λίθοι διαμέτρου 0,3 έως 0,6 m σε συνολικό ύψος πλήρωσης περίπου 0,70 m. Ακολουθεί στρώση κροκάλων ύψους 0,15 m. Το υπόλοιπο του πεδίου μέχρι το φυσικό επίπεδο του εδάφους συμπληρώνεται με χώμα. Για την ομοιόμορφη διάθεση του μεσαίου (ελαφρού) υγρού κλάσματος στο ΠΕΥΔ θα τοποθετηθεί κολλεκτέρ (collecteur) και διαχυτές - σωλήνες εντός του εδάφους. Η μεταφορά των λυμάτων στο ΠΕΥΔ που βρίσκεται λίγα μέτρα δίπλα από το ελαιουργείο έχει προβλεφθεί να γίνεται με φυσική ροή από την Δεξαμενή Διαχωρισμού Φάσεων.

Προϋπόθεση για την επιλογή του συγκεκριμένου αγροτεμαχίου ήταν ότι εκτιμάται η μη ύπαρξη προβλήματος επιβάρυνσης (ρύπανσης) των υπόγειων υδάτων και των γειτονικών καλλιεργειών από την λειτουργία του παραπάνω Πεδίου Υπεδάφειας Διάθεσης. Λήφθηκαν και ορισμένα μέτρα προληπτικής προστασίας ενός γειτονικού οικοπέδου με καλλιέργειες, το οποίο έχει άλλον ιδιοκτήτη. Τα μέτρα αυτά ήταν τα εξής:

α) η τήρηση απόσταση ασφαλείας 5 μέτρων προς το γειτονικό οικόπεδο και

β) η τοποθέτηση μεμβράνη προστασίας μεταξύ του ΠΕΥΔ και του χαμηλότερου οικοπέδου.

Η συνολική (μέγιστη) ετήσια ποσότητα παραγόμενης λάσπης εκτιμάται σε 260 m³. H αποθήκευσή της θα γίνεται σε βαθείς λάκκους (ωφέλιμου βάθους 3 m, κοντά στο ΠΕΥΔ) που θα καλύπτονται με διάφορα υλικά (π.χ. φύλλα) στην επιφάνειά τους. Έτσι εκτιμάται ότι θα απαιτηθεί έκταση περίπου 90 m² για την αποθήκευση των παραπάνω υλικών. Επίσης εκτιμάται ότι ο όγκος αυτός της λάσπης θα μειωθεί κατά 70%-80% μέχρι την επόμενη ελαιοκομική περίοδο οπότε θα συλλέγεται το χωνεμένο υλικό για να διατεθεί σε μη καλλιεργήσιμα εδάφη (για ασφάλεια), αλλά ακόμη και σε καλλιεργούμενα εδάφη (ελιές, αμπέλια, κλπ) καθώς αναμένεται να έχει εδαφοβελτιωτικές ιδιότητες.

Η μεταφορά της παραγόμενης λάσπης θα γίνεται μέσω αντλίας.

Το συνολικό επενδυτικό κόστος εκτιμήθηκε στα € 72.600. Το λειτουργικό κόστος εκτιμήθηκε περίπου στα € 2.000/ έτος.

Φωτογραφίες από το έργο

Φώτο 5 (Σύστημα Ανακύκλωσης)

Πληροφορίες συμμετοχής για ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις (μόνο στα ελληνικά)

Κορυφή Σελίδας

Επικοινωνία | Νέα | Εργαστήριο Διαχείρισης Αποβλήτων | Πανεπιστήμιο Αιγαίου